رژیم غذایی پایدار چه خصوصیاتی دارد؟

• اینستاگرم

اگر علاقه‌مند به کاهش ردپای محیطی خود یا اتصال به اکوسیستم محلی خود از طریق غذاهای موجود در بشقابتان هستید، ممکن است در مورد یک رژیم غذایی پایدار کنجکاو باشید. اگرچه صحبت‌های زیادی در مورد پایداری در مورد غذا وجود دارد، اما بحث زیادی درباره معنای این مفهوم و به طور مشخص درباره رژیم غذایی پایدار وجود ندارد. مردم اغلب یک رژیم غذایی پایدار را رژیم‌ی می‌دانند که گیاهی یا کاملاً ارگانیک هستند، اما پایداری بسیار پیچیده‌تر است.

عوامل محیطی مانند انتشار گازهای گلخانه‌ای و استفاده از منابع در تعیین پایدار بودن یک مفهوم بسیار مهم هستند. با این حال، یک رژیم غذایی پایدار به معنای واقعی فقط به معنای خرید بخش گیاهخواری در و روز نامگذاری آن نیست – بلکه مسائل مهمتر و دور از ذهنی مانند نیروی کار، دسترسی به غذا و مدیریت زمین را نیز در نظر می‌گیرد. این مقاله اصول داشتن یک رژیم غذایی پایدار را تشریح می‌کند، توضیح می‌دهد که آیا باید غذاهای گیاهی بیشتری بخورید یا خیر، و چند نکته رژیمی ارائه می‌دهد.

رژیم غذایی پایدار چیست؟

ابتدا، بیایید مشخص کنیم که پایداری یک مفهوم به چه معناست. آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) پایداری را به عنوان شرایطی توصیف می‌کند که هم از انسان و هم از طبیعت حمایت می‌کند – و این کار در نسل‌های آینده نیز ادامه خواهد داشت. به عنوان مثال، یک مزرعه پایدار میوه‌ها و سبزیجات مغذی را فراهم می‌کند که از سلامت انسان حمایت می‌کند و در عین حال با اجتناب یا کاهش استفاده از آفت‌کش‌ها و کودهایی که می تواند به گیاهان یا حیات وحش آسیب برساند به طبیعت کمک می‌کند.

مزرعه همچنین ممکن است محصولات را برای حفظ سلامت خاک در تناوب کشت‌های خود وارد کند، که باعث می‌شود زمین کشاورزی برای نسل‌های آینده قابل‌استفاده باشد. به طور مشابه، یک رژیم غذایی پایدار هم از انسان و هم طبیعت در کوتاه‌مدت و بلندمدت حمایت می‌کند.

تاثیر انسانی کوتاه‌مدت و بلندمدت

برای حمایت از انسان در کوتاه‌مدت، یک رژیم غذایی پایدار باید مقرون به صرفه، در دسترس، مغذی و عاری از ترکیبات مضر مانند پاتوژن‌های غذایی باشد. همچنین مهم است که افرادی که در هر بخش از سیستم غذایی کار می‌کنند – از کشاورزی و بسته‌بندی گرفته تا حمل‌ونقل، خرده‌فروشی و پخت و پز – دستمزد کافی برای تامین معیشت خود داشته باشند، مزایای بهداشتی کافی دریافت کنند و شرایط کاری ایمن داشته باشند.

برای حمایت از انسان در درازمدت، یک رژیم غذایی پایدار باید خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با رژیم غذایی مانند دیابت نوع 2 (همه چیزدرباره دیابت؛ آسان‌ترین راه مدیریت این بیماری)، بیماری قلبی (سلامت قلب و مواد غذایی مناسب برای آن) و سرطان (سرطان پستان و اصول تغذیه) را به حداقل برساند.

اثرات زیست‌محیطی کوتاه‌مدت و بلند‌مدت

برای محافظت از محیط زیست در کوتاه‌مدت و بلندمدت – که از انسان‌ها نیز حمایت می‌کند، زیرا یک محیط سالم برای بقای ما بسیار مهم است – یک رژیم غذایی پایدار باید موارد زیر را داشته باشد:

• به حداقل رساندن انتشار گازهای گلخانه‌ای، مصرف آب، فرسایش خاک و آلودگی
• رفاه حیوانات را در اولویت قرار دهید
• حمایت از تنوع زیستی

در سطح فردی، این مفاهیم به معنای ایجاد تغییراتی مانند خوردن کمتر گوشت و انتخاب محصولات بدون آفت‌کش‌ها و کودهای مضر است. در مقیاس بزرگ‌تر، این رفتار به معنای سرمایه‌گذاری در سیستم‌های کشاورزی است که اکوسیستم‌هایی را که به آن‌ها تعلق دارند، تجدید می‌کنند – به‌جای تحلیل دادن آنها.

آیا رژیم غذایی پایدار فقط گیاهخواری است؟

رژیم‌ غذایی پایدار باید بر روی غذاهای گیاهی تمرکز کند. با این حال، این بدان معنا نیست که شما باید گوشت یا لبنیات را به طور کامل حذف کنید. رژیم غذایی سرشار از غذاهای گیاهی – میوه‌ها، سبزیجات، غلات، حبوبات، آجیل، دانه‌ها و هر اقلام مشتق شده از این غذاها – و غذاهای حیوانی کم با سلامت انسان و محیط زیست بهتر مرتبط است.

نزدیک به 40 درصد از زمین‌های سیاره ما برای کشاورزی استفاده می‌شود – هم محصولات زراعی و هم دامی – و 35 درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای حاصل از تولید مواد غذایی است. از آن انتشارات حاصل موارد زیر هستند:

• 57 درصد به دلیل تولیدات حیوانی
• 29 درصد به دلیل غذاهای گیاهی
• 14 درصد از سایر کاربری‌ها مانند کشت لاستیک یا پنبه به وجود می‌آیند

به علاوه، سازمان ملل پیش‌بینی می‌کند که تولید غذا باید تا سال 2050 (در مقایسه با سال 2009) حدود 70 درصد افزایش یابد تا نیازهای غذایی روزافزون جمعیت جهان برآورده شود. طبق کمیسیون EAT-Lancet (گروهی متشکل از 37 دانشمند برجسته از 16 کشور)، بهترین راه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و استفاده از زمین کشاورزی این است که:

• کمتر به دام تکیه می‌کنند، که زمین بیشتری را اشغال می‌کند و گازهای گلخانه‌ای بیشتری ایجاد می‌کند – به ویژه متان و اکسید نیتروژن.
• بیشتر به گیاهان متکی است.

با این حال، رژیم غذایی پایدار که توسط این کمیسیون ارائه شده است، نیازی به حذف کامل محصولات حیوانی ندارد. در عوض، توصیه می‌کند مصرف خود را به مقادیر زیر در هفته محدود کنید:

• گوشت قرمز: 3/5 اونس (100 گرم)
• مرغ: 7/1 اونس (200 گرم)
• ماهی: 6/9 اونس (200 گرم)
• لبنیات: 61/6 اونس (1/8 لیتر)

گزارش‌های دیگر شامل دستورالعمل‌های مشابهی هستند، مانند رژیم‌های غذایی انعطاف‌پذیر که عمدتاً گیاهی هستند اما مقادیر کمی از غذاهای حیوانی را مجاز می‌دانند و همچنان در شمار رژیم غذایی پایدار محسوب می‌شوند..

آیا گیاهخواری هم مضراتی دارد؟

اگرچه کارشناسان معتقدند که کاهش مصرف گوشت برای پایداری بسیار مهم است، اما تغییر به رژیم غذایی گیاهی یک درمان محیطی نیست. اولاً، سیستم مزرعه هنوز کامل نیست. کشاورزی صنعتی که بر به حداقل رساندن هزینه‌ها تمرکز دارد، به عنوان تخریب‌کننده سلامت خاک، آسیب رساندن به سلامت انسان به دلیل استفاده انبوه از آفت‌کش‌ها و آلودگی آب و خاک شناخته شده است.

علاوه بر این، مزارع بزرگ صنعتی تنها 1 درصد از مزارع جهان را تشکیل می‌دهند اما 65 درصد از زمین‌های کشاورزی آن را اشغال می‌کنند. این بدان معناست که مزارع بزرگ کنترل بازار را در اختیار دارند و رقابت مزارع کوچک – که اغلب از شیوه‌های پایدارتری استفاده می‌کنند – دشوار یا غیرممکن می‌کند.

بنابراین، گیاهی‌تر کردن یک رژیم غذایی، لزوماً آن ررا در شمار لیست انواع رژیم غذایی پایدار نمی‌کند. به همین دلیل است که باید به عواملی مانند محل رشد غذا و فصلی بودن آن توجه کنید – و همچنین اینکه بدانید چرا حمایت از کشاورزان محلی، در صورت امکان، بسیار مهم است.

آیا گوشت گیاهی ضرر دارد؟

موضوع پایداری گوشت‎های گیاهی پیچیده است. گزارشی که توسط Beyond Meat ارائه شده بیان می‌کند که گوشت گیاهی 90 درصد کمتر گازهای گلخانه‌ای تولید می‌کند، 93 درصد تأثیر کمتری بر کاربری زمین دارد و 46 درصد انرژی کمتری نسبت به گوشت گاو تولید شده در ایالات متحده نیاز دارد.

با این حال، اعداد استفاده شده برای ایجاد این آمار، بین گوشت گاو پرورش‌یافته در پرواربندی‌های صنعتی و گوشت گاو پرورش‌یافته با استفاده از شیوه‌های احیاکننده و پایدار مانند مدیریت چرای فشرده، که می‌تواند سلامت خاک را بهبود بخشد و تنوع زیستی را حفظ کند، تفاوتی قائل نمی‌شود.

به علاوه، تحقیقات در مورد اثرات زیست محیطی گوشت‌های گیاهی اغلب توسط شرکت‌های تولیدکننده این محصول تامین می‌شود. کارشناسان همچنین خاطرنشان می‌کنند که در حالی که جایگزین‌های رایج گوشت گاو مبتنی بر گیاه نسبت به گوشت گاو چربی اشباع شده و کلسترول (کلسترول بالا و تغذیه‌ی مناسب آن) کمتری دارند، اما سدیم بیشتری دارند.

وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) توصیه می‌کند مصرف سدیم خود را محدود کنید تا خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهید. از آنجایی که هیچ تحقیق طولانی‌مدتی در مورد تأثیر گوشت گیاهی بر سلامتی انجام نشده است، نمی‌توان گفت که این جایگزین‌ها نسبت به گوشت گاو یا سایر گوشت‌ها برای سلامتی شما بهتر هستند. در نهایت، یک رژیم غذایی پایدار رژیمی است که غذاهای بسیار فرآوری شده، از جمله گوشت‌های گیاهی را محدود می‌کند.

آیا می‌توانید از یک رژیم غذایی دوستدار محیط زیست پیروی کنید و همچنان گوشت بخورید؟

اگر در مورد محیط زیست نگران هستید و یکی از علایق شما این است که از یک رژیم غذایی پایدار به معنای واقعی پیروی کنید، ممکن است برای شما سوال باشد که آیا باید به خوردن گوشت ادامه دهید یا خیر. میدانیم که تولید غذا اثرات زیست محیطی دارد زیرا از آب و زمین استفاده می‌کند.

بنابراین، اغلب گفته می‌شود که خوردن غذاهایی که با منابع کمتری ساخته می‌شوند (و به میزان قابل‌توجهی در انتشار گازهای گلخانه‌ای نقش ندارند) برای سیاره زمین بهتر است. به طور کلی غذاهای گیاهی نسبت به گوشت و محصولات حیوانی دوستدار محیط زیست تلقی می‌شوند و رژیم‌های گیاهی (گیاهخواری چیست و گیاهخواران چه می‌خورند) یا وگانیسم (وگانیسم چیست و وگان‌ها چه می‌خورند؟) اغلب به عنوان پایدار شناخته می‌شوند.

با این حال، هنگام ارزیابی اثرات زیست محیطی گوشت باید نکات زیادی را در نظر گرفت. در واقع، ممکن است راه‌هایی وجود داشته باشد که گوشت را پایدارتر مصرف کنید – و کمتر از آن بخورید – بدون اینکه کاملاً آن را حذف کنید. در ادامه به بررسی تفاوت‌های ظریف ردپای محیطی گوشت می‌پردازیم، سپس نکاتی را برای خوردن گوشت در یک رژیم غذایی سازگار با محیط زیست مورد بحث قرار می‌دهیم.

اثرات زیست محیطی گوشت

پرورش حیوانات برای غذا به مقدار زیادی زمین و آب نیاز دارد. همچنین به انتشار گازهای گلخانه‌ای از طریق خوراک دام، کود دامی و متانی که از طریق سیستم گوارش آنها خارج می‌شود، کمک می‌کند. در واقع، دام‌ها مسئول 5/14 درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان هستند که به تغییرات اقلیمی منجر می‌شود.

علاوه بر این، پرورش دام به صورت صنعتی منجر به جنگل‌زدایی، فرسایش خاک، آلودگی آب شیرین و آلودگی هوا می‌شود. گفته می‌شود که گوشت گاو نسبت به لبنیات، ماهی، تخم‌مرغ یا مرغ تأثیر زیست محیطی بیشتری دارد، اما ردپای این غذاها بر اساس نحوه تولید آنها متفاوت است.

غذاهای گیاهی کامل و با حداقل فرآوری انجام شده مانند سبزیجات، میوه‌ها، حبوبات، غلات کامل و روغن زیتون دارای کمترین اثرات زیست محیطی هستند. با این حال، مقایسه هر نوع محصول حیوانی و گیاهی دشوار است. برخی از غذاهای گیاهی، مانند برخی آجیل‌ها و اقلام بسیار فرآوری شده، اثرات زیست محیطی بسیار بیشتری نسبت به سایر گزینه‌های گیاهی دارند.

هنگام ارزیابی تأثیرات اکولوژیکی گوشت، در نظر گرفتن مقیاس تولید گوشت – مزارع کوچک در مقابل پرواربندی‌های بزرگ – مهم است، زیرا تفاوت‌های ظریف زیادی در بحث درباره نقش دام در تغییرات اقلیمی وجود دارد.

توجه به تأثیرات زیست محیطی گوشت گاو

در حالی که صنعت گوشت به طور معمول از منابع بیشتری استفاده می‌کند و بیشتر از غذاهای گیاهی به تغییرات اقلیمی کمک می‌کند، برخی از روش‌های تولید گوشت پایدارتر از سایرین هستند. به علاوه، اگرچه گوشت گاو به طور گسترده نسبت به سایر گوشت‌ها برای محیط زیست بدتر است، برخی تحلیل‌ها خلاف این را نشان می‌دهند. برای مثال، گوشت گاو در ایالات متحده کارآمدتر از سایر نقاط جهان تولید می‌شود.

نوآوری‌هایی مانند پرورش بهتر و افزودنی‌های خوراک به کشاورزان کمک می‌کند تا از گاوهای کمتری برای تغذیه افراد بیشتر و کاهش اثرات زیست محیطی استفاده کنند. نشان داده شده است که تنظیم رژیم غذایی گاوهای شیری با نوع خاصی از جلبک دریایی باعث بهبود هضم و کاهش انتشار متان تا 60 درصد می‌شود. در گاوهای گوشتی، کاهش انتشار متان از مکمل‌های جلبک دریایی ممکن است تا 80 درصد باشد.

تحقیقات کنونی نشان می‌دهد که تولید گوشت گاو در ایالات متحده 3/7 درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای ملی و کمتر از 0/5 درصد از انتشار جهانی را تشکیل می‌دهد. کل صنعت کشاورزی 10٪ از انتشار گازهای گلخانه ای ایالات متحده را تشکیل می‌دهد، در حالی که صنعت حمل و نقل 29٪ را به خود اختصاص می‌دهد.

مدیریت صحیح پرورش گاو ممکن است مزایای زیست محیطی داشته باشد

اگرچه تولید گاو گوشتی نسبت به طیور، گوشت خوک یا لبنیات گازهای گلخانه‌ای بیشتری منتشر می کند، اکثر گاوهای ایالات متحده در زمین‌هایی پرورش می‌یابند که برای رشد سبزیجات و سایر غذاهای گیاهی مناسب نیستند. استفاده از این زمین برای پرورش گوشت می‌تواند راهی کارآمد برای تغذیه مردم در نظر گرفته شود.

علاوه بر این، گوشت گاو و سایر گوشت‌ها فواید سلامتی دارند. گوشت بسیار غنی از پروتئین (اهمیت پروتئین برای بدن؛ بهترین، بدترین و همه چیز درباره آن) بوده و حاوی ریزمغذی‌های ضروری است. بسیاری از جوامع در ایالات متحده و در سراسر جهان هم برای تغذیه و هم برای شغل به دام متکی هستند. به علاوه، برخی از افراد ممکن است به رژیم‌های غذایی گیاهی کافی دسترسی نداشته باشند، به این معنی که مصرف کمتر گوشت ممکن است به تغذیه و معیشت آنها آسیب برساند. خوردن گوشت نیز ممکن است بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ یا سنت‌های آنها باشد.

در نهایت، گاوهایی که به خوبی مدیریت می‌شوند می‌توانند به سالم نگه داشتن خاک و زمین کمک کنند. تکنیک‌های چرای مناسب ممکن است زمین را در برابر سیل مقاوم‌تر کند و کربن را به جای انتشار در جو در خاک نگه دارد. این تکنیک‌ها شامل چرای گاوها بر روی علف‌های بلند است و در عین حال از چرای بیش از حد آنها یا تخریب خاک با سم جلوگیری می‌کند. در نتیجه، علف‌ها ریشه‌های سالم و بلندی دارند که می‌توانند آب را مدیریت کرده و کربن را در زمین جدا کنند. چرای گاوها ممکن است با کاهش علف‌های موجود برای آتش‌سوزی از آتش‌سوزی‌های جنگلی دربرخی از مناطق جلوگیری کند.

چگونه گوشت را پایدارتر بخوریم

تجزیه و تحلیل اثرات زیست محیطی گوشت پیچیده است. در حالی که برخی از حامیان محیط زیست پیشنهاد می‌کنند که برای مبارزه با تغییرات اقلیمی باید از گوشت و محصولات حیوانی کاملاً اجتناب کنید، بسیاری از ملاحظات دیگر از نگه داشتن محصولات حیوانی در انواع رژیم‌ غذایی پایدار و سازگار با محیط زیست حمایت می‌کنند.

به طور کلی، خوردن بیشتر غذاهای گیاهی کامل و کم فرآوری شده گامی در مسیر درست است. این غذاها شامل میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات است. محدود کردن مصرف کلی گوشت و انتخاب محصولات حیوانی با پرورش پایدار نیز مفید است. در اینجا چند نکته برای گنجاندن گوشت به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی پایدار و سازگار با محیط زیست آورده شده است:

1. گوشت‌هایی را انتخاب کنید که با علف یا مرتع پرورش داده می‌شوند. قبل از خرید گوشت، برچسب را بررسی کنید، محصولاتی را که در پراربندی‌ها پرورش داده شده‌اند، محدود یا اجتناب کنید. اگرچه گاوهایی که از علف تغذیه می‌شوند یا در مرتع پرورش می‌یابند ممکن است در طول عمر خود انتشار متان بیشتری نسبت به گاوهای پرورش یافته معمولی داشته باشند، اما تأثیرات کلی آنها بر اکوسیستم محلی بسیار کمتر – و حتی بالقوه مثبت است.
2. یک وعده گوشت را روی چندین دستور غذا پخش کنید. شما می‌توانید مقادیر کمی گوشت را به دستورالعمل‌های بی‌شماری اضافه کنید بدون اینکه در مرکز آشپزی شما قرار گیرد. به عنوان مثال، 1 پوند (454 گرم) گوشت چرخ کرده را می‌توان در همبرگرها، تاکوها و سوپ‌ها پخش کرد. می‌توانید پتی‌های همبرگر را با لوبیا، یک غلات کامل و مقدار کمی گوشت گاو درست کنید، سپس دستور غذای تاکوی مورد علاقه‌تان را برای استفاده از نیمی از قارچ و نیمی از گوشت گاو تغییر دهید. در نهایت، بقیه گوشت گاو را در فلفل قرمز با لوبیا بپزید.
3. به جای محدود کردن گوشت، روی افزودن غذاهای گیاهی جدید به رژیم غذایی خود تمرکز کنید. اگر در تلاش برای کاهش مصرف گوشت خود هستید – شاید به دلیل راحتی یا عادت – روی غذاهای جدید تمرکز کنید که می‌توانید به جای آن امتحان کنید. وبلاگ‌های غذا و کتاب‌های آشپزی را برای دستور العمل‌های گیاهی مرور کنید و سعی کنید هر هفته یک غذای جدید را امتحان کنید. به عنوان مثال، اگر هرگز عدس را امتحان نکرده‌اید، با کاسه‌های غلات دال یا غلات سنگین با عدس آزمایش کنید. از عدس همچنین می‌توان برای تهیه فلفل دلمه‌ای بدون گوشت یا فلفل دلمه‌ای شکم‌پر استفاده کرد.
4. یک هدف واقع‌بینانه برای کاهش مصرف گوشت خود تعیین کنید. خودتان را مجبور نکنید که یکباره گوشت را حذف کنید. در عوض، توصیه‌های زیر را برای خوردن کمتر گوشت بدون حذف آن از رژیم غذایی خود امتحان کنید:

• مثلا یک روز در هفته بدون گوشت را امتحان کنید – جنبشی بین‌المللی که مردم را تشویق می‌کند تا دوشنبه‌ها بدون گوشت مصرف کنند تا مصرف گوشت خود را کاهش دهند.
• فقط هنگام شام گوشت بخورید.
• ناهارهای کاملاً گیاهی تهیه کنید.

گزینه‌ای را انتخاب کنید که برای شما مناسب است و از آنجا شروع کنید.

چگونه یک همه‌چیزخوار اخلاق‌مدار باشیم

در ادامه نحوه تبدیل شدن به یک همه‌چیزخوار اخلاق‌مدار که یکی از اصول داشتن رژیم غذایی پایدار است، آورده شده است.

1. اثرات زیست محیطی مواد غذایی: تولید مواد غذایی برای مصرف انسان هزینه‌های زیست محیطی به همراه دارد. تقاضا برای غذا، انرژی و آب با افزایش جمعیت جهان همچنان در حال افزایش است که منجر به افزایش استرس در سیاره ما می‌شود. در حالی که نمی‌توان از تقاضا برای این منابع به طور کلی اجتناب کرد، مهم است که در مورد آنها آموزش ببینیم تا تصمیمات پایدارتری در مورد غذا اتخاذ کنیم.
2. کاربری اراضی کشاورزی: یکی از عوامل اصلی قابل‌تغییر در کشاورزی، کاربری زمین است. با توجه به اینکه نیمی از زمین‌های قابل‌سکونت در جهان در حال حاضر برای کشاورزی استفاده می‌شود، کاربری زمین نقش بزرگی در اثرات زیست محیطی تولید مواد غذایی ایفا می‌کند. به طور خاص، برخی از محصولات کشاورزی مانند دام، بره، گوشت گوسفند و پنیر، اکثریت زمین‌های کشاورزی جهان را به خود اختصاص داده‌اند. زمانی که مراتع چرا و زمین‌های مورد استفاده برای پرورش خوراک دام در نظر گرفته می‌شود، 77 درصد از زمین‌های کشاورزی جهانی را دام تشکیل می‌دهد. گفته می‌شود، آنها تنها 18 درصد از کالری و 17 درصد از پروتئین جهان را تشکیل می‌دهند. با استفاده از زمین‌های بیشتر برای کشاورزی صنعتی، زیستگاه‌های وحشی جابجا شده و محیط زیست را مختل می‌کند. نکته مثبت این است که فناوری کشاورزی در طول قرن بیستم و بیست‌ویکم به شدت بهبود یافته است. این پیشرفت در فناوری باعث افزایش عملکرد محصول در واحد زمین شده و به زمین کشاورزی کمتری برای تولید همان مقدار غذا نیاز دارد. یکی از گام‌هایی که می‌توانیم برای ایجاد یک سیستم غذایی پایدار برداریم، اجتناب از تبدیل زمین‌های جنگلی به زمین کشاورزی است.
3. گازهای گلخانه‌ای: یکی دیگر از اثرات زیست محیطی عمده تولید مواد غذایی، گازهای گلخانه‌ای است که تولید مواد غذایی حدود یک چهارم انتشار جهانی را تشکیل می‌دهد. گازهای گلخانه‌ای اصلی شامل دی‌اکسیدکربن (CO2)، متان، اکسید نیتروژن و گازهای فلوئوردار است. گازهای گلخانه‌ای یکی از عوامل اصلی تغییراقلیم هستند. از 25 درصدی که تولید مواد غذایی به آن کمک می‌کند، دام و شیلات 31 درصد، تولید محصولات زراعی 27 درصد، استفاده از زمین 24 درصد و زنجیره تامین 18 درصد است. با توجه به اینکه محصولات کشاورزی مختلف مقادیر متفاوتی از گازهای گلخانه‌ای را به همراه دارند، انتخاب‌های غذایی شما می‌تواند تأثیر زیادی بر ردپای کربن شما داشته باشد، که مقدار کل گازهای گلخانه‌ای ایجاد شده توسط یک فرد است. به خواندن این مقاله ادامه دهید تا راه‌هایی را بیابید که از طریق آنها می‌توانید ردپای کربن خود را کاهش دهید و در عین حال از بسیاری از غذاهایی که دوست دارید لذت ببرید.
4. استفاده از آب: در حالی که ممکن است آب برای بسیاری از ما یک منبع بی‎نهایت به نظر برسد، بسیاری از مناطق جهان با کمبود آب مواجه هستند. کشاورزی مسئول حدود 70 درصد مصرف آب شیرین در سراسر جهان است. گفتنی است، محصولات کشاورزی مختلف در طول تولید خود از مقادیر متفاوتی آب استفاده می‌کنند. پرمصرف ترین محصولاتی که برای تولید آب مصرف می‌شود عبارتند از پنیر، آجیل، ماهی پرورشی و میگو و پس از آن گاوهای شیری. بنابراین، شیوه‌های کشاورزی پایدارتر فرصت خوبی برای کنترل مصرف آب است. برخی از نمونه‌های آن عبارتند از: استفاده از آبیاری قطره‌ای بر روی آب‌پاش‌ها، جذب آب باران برای آبرسانی به محصولات، و پرورش محصولات مقاوم به خشکی.
5. رواناب کود: آخرین تأثیر عمده تولید غذای سنتی که می‌خواهم به آن اشاره کنم رواناب کود است که به اوتروفیکاسیون نیز گفته می‌شود. هنگامی که محصولات بارور می‌شوند، پتانسیل ورود مواد مغذی اضافی به محیط اطراف و آبراه‌ها وجود دارد که به نوبه خود می‌تواند اکوسیستم‌های طبیعی را مختل کند. ممکن است فکر کنید که کشاورزی ارگانیک می‌تواند راه حلی برای این باشد، اما لزوماً اینطور نیست. در حالی که روش‌های کشاورزی ارگانیک باید عاری از کودهای مصنوعی و آفت‌کش‌ها باشند، اما کاملاً عاری از مواد شیمیایی نیستند. بنابراین، روی آوردن به محصولات ارگانیک به طور کامل مشکلات رواناب را حل نمی‌کند. با این اوصاف، نشان داده شده است که محصولات ارگانیک نسبت به همتایان معمولی خود دارای باقیمانده آفت‌کش کمتری هستند. در حالی که نمی‌توانید به‌عنوان مصرف‌کننده مستقیماً رویه‌های کوددهی در مزارع را تغییر دهید، می‌توانید از گزینه‌های سازگارتر با محیط زیست مانند استفاده از گیاهان پوششی و کاشت درختان برای مدیریت رواناب حمایت کنید.

نکاتی برای تغذیه پایدار

نکات زیر به شما کمک می‌کند تا از یک رژیم غذایی پایدار و سازگار با محیط زیست پیروی کنید:

1. سعی کنید بیشتر پروتئین خود را از گیاهان دریافت کنید: اگر در حال حاضر بیشتر پروتئین خود را از منابع حیوانی دریافت می‌کنید، روی کاهش تدریجی آن تمرکز کنید. برای پایداری، متخصصان توصیه می‌کنند که روزانه حداقل 125 گرم لوبیا، عدس، نخود، حبوبات یا آجیل خشک و بیش از 1 وعده لبنیات و 1 وعده مرغ، ماهی، تخم‌مرغ یا گوشت قرمز مصرف کنید.
2. گیاهان بیشتر و محصولات حیوانی کمتری بخورید: انتخاب بیشتر غذاهای گیاهی به جای غذاهای حیوانی ممکن است در هزینه شما صرفه‌جویی کرده، به محیط زیست کمک کند و سلامت شما را بالا ببرد. روی میوه‌ها، سبزیجات، آجیل، حبوبات و غلات کامل تمرکز کنید. مصرف گوشت، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ و محصولات لبنی را کاهش دهید. به این دلیل که محصولات حیوانی باعث ایجاد گازهای گلخانه‌ای اضافی، مصرف آب و تخریب زمین می‌شوند.
3. غذاهایی را خریداری کنید که به طور پایدار تولید می‌شوند: به دنبال غذاهایی باشید که با استفاده از کشاورزی احیاکننده تولید می‌شوند، که بر سالم نگه داشتن خاک و در نتیجه حمایت از کل اکوسیستم اطراف مزرعه تمرکز دارد. این مزارع تمایل دارند از آفت‌کش‌ها و کودهای مضر اجتناب کنند، و همچنین محصولات را در تناوب بچرخانند تا مواد مغذی خاک تخلیه نشود. محصولات دارای برچسب ارگانیک USDA از چندین معیار که پایداری را ارتقا می‌دهند پیروی می‌کنند، اما این برچسب تضمینی نیست. به همین ترتیب، تولیدکنندگان کوچک ممکن است دارای گواهی ارگانیک نباشند، اما همچنان ممکن است از شیوه‌های احیاکننده پیروی کنند. در بازارهای کشاورزان، بسیاری از کشاورزان به سوالات مربوط به شیوه‌های کشاورزی خود پاسخ خواهند داد و شما می‌توانید بفمهمید چه محصولی را مصرف می‌کنید.
4. بیشتر آشپزی کنید: اغلب، غذاهایی که در خانه طبخ می‌شوند، مغذی‌تر از غذاهای خریداری شده در رستوران یا فست فودهای زنجیره‌ای هستند. پخت و پز همچنین منابع و نیروی کار مورد نیاز برای تولید غذا را کاهش می‌دهد.
5. . محصولات محلی بیشتری بخورید: جنبش غذای محلی در ایالات متحده در حال افزایش است زیرا مردم به حمایت از اقتصاد محلی، آشنایی با کشاورزان و امتحان کردن غذاهای منطقه‌ای علاقه‌مند هستند. بسیار مفید است که در کشور ما نیز این جنبش رونق بگیرد. غذاهایی که در مناطق نزدیکی خانه شما رشد می‌کنند نیاز به حمل‌ونقل کمتری برای رسیدن به شما دارند و این امر باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و مصرف سوخت فسیلی می‌شود. این کار به نوبه خود هزینه‌ها را کاهش می‌دهد. به علاوه، هرچه بیشتر روی خوردن غذاهای محلی سرمایه‌گذاری کنید، بیشتر در حال کشف طعم‌ها و غذاهای جدید هیجان‌انگیز خواهید بود. برای مثال، اگر در جنوب کشور زندگی می‌کنید، طعم‌های جدیدی از غذاهای دریایی را امتحان کنید، یا اگر در شمال هستید، گونه‎های جدید برنج محلی را فراموش نکنید.
6. مواد غذایی فصلی بخورید: اگر تا به حال طعم یک توت فرنگی کاملا رسیده را در ماه اردیبهشت یا یک ساقه ترد زردآلو را تیرماه چشیده اید، مزایای خوشمزه خوردن فصلی را تجربه کرده‌اید. غذاهایی که در فصل برداشت می‌شوند در اوج پختگی و طعم خود هستند – و گاهی اوقات حتی مواد مغذی بیشتری دارند. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که کلم بروکلی که در فصل خود رشد می‌کند ویتامین C بیشتری نسبت به کلم بروکلی تولید شده خارج از فصل دارد. غذاهای فصلی نیز نسبت به غذاهایی که خارج از فصل خریداری می شوند، ارزان‌تر هستند. (زمانی که یک مزرعه یا خرده‌فروش مواد غذایی محصول فراوانی در دست دارد، اغلب قیمت آن را پایین می‌آورند تا قبل از خراب شدن آن به دست مصرف‌کنندگان برسند). یک سبد بزرگ ذرت تازه در تابستان یا یک جعبه پرتقال در زمستان بگیرید و احتمالاً به جای مبالغ گران قیمتی که خارج از فصل مصرف می‌کنید، قیمت های مقرون به صرفه‌ای را پرداخت خواهید کرد. از منظر محیطی، خوردن فصلی از چرخه رشد طبیعی غذاها حمایت می‌کند. برای رشد محصولات در تمام طول سال – همانطور که سیستم غذایی صنعتی اقتضا می‌کند – تولیدکنندگان مواد غذایی گاهی اوقات مجبورند از نهاده‌های بیشتری مانند کود، آفت‌کش‌ها یا آب استفاده کنند و در نتیجه منابع اضافی را مصرف کنند. (استفاده از گاز یا برق برای ایجاد گرما برای رشد گیاهان تازه یک مثال روشن است). غذا خوردن به صورت فصلی نیز با خوردن محلی همراه است. هنگامی که محصولات نزدیک بر اساس چرخه‌های طبیعی خود برداشت می‌شوند، زمان کمتری – و در نتیجه منابع کمتر – لازم است تا آنها به بشقاب شما برسند.
7. برنامه غذایی داشته باشید: برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی می‌تواند به شما کمک کند از یک رژیم غذایی سالم‌تر پیروی کنید، زیرا دقیقاً آنچه را که قرار است بخورید، کنترل می‌کنید و به شما اجازه می‌دهد تا انتخاب‌های غذایی عمدی و مغذی‌ای داشته باشید که با اهداف سلامتی شما همسو باشد. ایجاد فهرستی دقیق از آنچه در فروشگاه نیاز دارید، هزینه‌های غذا را در مسیر درست نگه می‌دارد و از خریدهای ناگهانی و هیجانی جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، وقتی برای خرید برنامه‌ریزی می کنید، غذای زیادی را هدر نمی‌دهید. ضایعات مواد غذایی اثرات عمده‌ای بر محیط زیست دارد. به گفته آژانس حفاظت از محیط زیست، یک سوم مواد غذایی تولید شده در ایالات متحده هرگز خورده نمی شود و غذای هدر رفته رایج‌ترین مورد در محل‌های دفن زباله است.
8. باقیمانده غذای خود را بخورید: از آنجایی که به حداقل رساندن مواد غذایی دور ریخته شده راهی عالی برای اقدام در راستای حفظ سیاره زمین است، بهتر است به جای دور ریختن آنها، باقیمانده‌های خود را نگه دارید – و بخورید. علاوه بر کاهش ضایعات مواد غذایی، خوردن باقیمانده غذا مانع از خرج کردن شما برای خرید مواد غذایی یا مواد غذایی جدیدی می‌شود که واقعاً به آنها نیاز ندارید. اگر تمایلی به گرم کردن دوباره غذا ندارید روش‌های خلاقانه‌ای مانند استفاده از مقداری گوشت باقی‌مانده به عنوان رویه پیتزا، ریختن میوه‌ها و سبزیجات اضافی در سالاد، یا اضافه کردن پاستا یا برنج اضافی به سوپ را امتحان کنید.
9. از باغ‌ها و مزارع تولیدی نزدیک مستقیما خرید کنید: کشاورزی تحت حمایت جامعه (CSA) به مزارع اجازه می‌دهد تا محصولات اضافی فصلی خود را مستقیماً به جامعه خود بفروشند. با هزینه کم، می‌توانید لذت برداشت مستقیم از مزرعه را تجربه کنید. CSA‌ها ضایعات غذایی مزارع را با قرار دادن مستقیم میوه‌ها و سبزیجات در دستان شما بدون نیاز به حمل‌و‌نقل یا نگهداری کاهش می‌دهند. به علاوه، آنها اغلب قیمت رقابتی دارند و میوه‌ها و سبزیجات خوش‌طعمی مانند شلغم، کدو حلوایی و انواع خربزه منحصر به فرد را ارائه می‌دهند.
10. کنسرو کردن (و فریز و خشک کردن) را در تمرین کنید: اگر تصمیم گرفته اید به یک CSA بپیوندید (یا غذاهای فصلی را به روش‌های دیگر)، گام بعدی شما احتمالاً این است که چگونه از خراب شدن محصولات خود جلوگیری کنید. به هر حال، بسیاری از ما نمی‌توانیم خوشه‌های انگور یا یک پالت کدو حلوایی را در عرض چند روز مصرف کنیم. خوشبختانه، مجبور نیستید خانه‌دار باشید تا بتوانید در نگهداری غذا خوب عمل کنید. انجماد، کنسرو کردن و خشک کردن همگی راه‌های ساده و قابل دسترس برای نگهداری مواد غذایی در خانه هستند. انجماد یا فریزکردن ساده‌ترین روش است و بسیاری از غذاها به خوبی منجمد می‌شوند (البته بهتر است قبل از ریختن هر ماده‌ای در فریزر درباره آن تحقیق کنید). کنسرو کردن و خشک کردن کمی تلاش بیشتری می‌طلبد، اما می‌تواند به شما کمک کند غذا را برای هفته‌ها یا حتی ماه‌ها در دسترس نگه دارید.
11. به صورت عمده خرید کنید: خرید کالاهای خشک به صورت فله اغلب هزینه‌ها را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهد، به خصوص زمانی که صحبت از اقلام گران‌تر مانند آجیل، میوه‌های خشک یا آرد تخصصی باشد. به علاوه، زمانی که مقدار دقیق مورد نیاز خود را دریافت می‌کنید (به جای هر مقداری که در یک بسته باشد)، احتمال هدر دادن غذا کمتر است. خرید عمده می تواند مصرف پلاستیک را نیز کاهش دهد. می‌توانید کیسه‌های تمیز و قابل‌استفاده‌مجدد خود را به همراه داشته باشید تا مجبور نباشید هر بار از کیسه‌های پلاستیکی استفاده کنید.
12. باغچه‌هایتان را بکارید: در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم، ابتکار باغ‌های خانگی مردم را تشویق کرد تا برای کاهش هزینه‌ها و کاهش فشار بر سیستم غذایی صنعتی، غذای خود را پرورش دهند. این روزها، کاشت باغ یا باغچه همچنان می‌تواند این فواید را به همراه داشته باشد. بسته به میزان غذایی که تولید می کنید، ثمره کار شما ممکن است بتواند با حداقل هزینه مکمل وعده‌های غذایی شما باشد. در همین حال، غذا در هیچ حالتی از این تازه‌تر نمی‌شود.
13. از غذاهای فوق فرآوری‌شده خودداری کنید: غذاهای فوق‌فرآوری شده تحت فرآیندهای صنعتی متعددی قرار گرفته‌اند و معمولاً حاوی مقدار زیادی طعم‌دهنده، قند، چربی و مواد نگهدارنده شیمیایی هستند. به عنوان مثال می‌توان به چیپس ذرت با طعم پنیر، اسنک بار و غلات با طعم مصنوعی اشاره کرد. رژیم‌های غذایی سرشار از این غذاها با بیماری‌های متعددی مانند چاقی (کاهش وزن؛ بدون افتادن در دام رژیم‌های مد روز)، دیابت و برخی سرطان‌ها مرتبط هستند. به علاوه، غذاهای فوق فرآوری شده به محیط زیست آسیب می‌رسانند زیرا مواد تشکیل‌دهنده متعدد آنها به این معنی است که ردپای کربن کلی آنها بسیار زیاد است. بنابراین، ایده خوبی است که در صورت امکان آنها را با غذاهای کامل و مغذی جایگزین کنید. انجام این کار حتی ممکن است در هزینه شما صرفه‌جویی کند، زیرا برخی از میان‌وعده‌ها (میان وعده یا غذای اصلی)، مانند سیب یا پنیر، اغلب ارزان‌تر از یک کیسه چیپس یا آب‌نبات هستند. جای تعجب نیست، یک مطالعه نشان داد که باغبانی خانگی ممکن است به طور قابل‌توجهی میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای یک خانوار را کاهش دهد. در همین حال، اگر بقایای غذا را برای باغ خود کمپوست کنید، زباله کمتری را به محل دفن زباله می‌فرستید.
14. کاهش ضایعات مواد غذایی: تخمین زده می‌شود که 30 تا 40 درصد مواد غذایی موجود در مواد غذایی ایالات متحده دور ریخته می‌شود، این مقدار در کشور ما نیز چیزی در حدود 30 درصد است. در حالی که برخی از ضایعات اجتناب‌ناپذیر است، به حداقل رساندن ضایعات مواد غذایی برای پایداری حیاتی است. سعی کنید غذا را قبل از فاسد شدن بپزید و بخورید، تا حد امکان از قسمت خوراکی محصول استفاده کنید، باقیمانده غذا را بخورید و حتی راه‌های جدیدی برای استفاده از ضایعات بیابید.

چند راه عملی برای کاهش ضایعات مواد غذایی به عنوان اقدام در راستاری دستیابی به یک رژیم غذایی پایدار عبارتند از:

• اگر قصد ندارید در چند روز آینده از آنها استفاده کنید، میوه و سبزیجات منجمد بخرید.
• خرید ماهی منجمد با خلاء، زیرا ماهی یکی از کوتاه‌ترین عمرهای مفید را در بین تمام گوشت‌ها دارد.
• استفاده از تمام قسمت‌های خوراکی میوه‌ها و سبزیجات (مانند ساقه کلم بروکلی).
• برای یک دوره زمانی معین، غذای بیشتری از آنچه نیاز دارید، نخرید.
• بررسی تاریخ مواد غذایی فاسدشدنی قبل از خرید.
• وعده‌های غذایی خود را برای هفته برنامه‌ریزی کنید تا دقیقا بدانید چه چیزی بخرید.
• منجمد کردن غذاهای فاسدشدنی که ظرف یکی دو روز آینده از آنها استفاده نخواهید کرد.
• یخچال و انباری خود را مرتب کنید تا بدانید چه چیزی دارید.
• از استخوان‌ها و سبزیجات، عصاره تهیه کنید.
• خلاقیت در دستورالعمل‌ها برای استفاده از غذاهای مختلفی که می‌خورید.

به طور خلاصه:

پایداری پیچیده است و فقط خوردن گوشت کمتر یا خرید مواد ارگانیک نیست. یک رژیم غذایی پایدار هم مغذی و هم سازگار با محیط زیست است. همه چیز در مورد انتخاب‌های شخصی نیست. ایجاد یک سیستم غذایی پایدار به این معنی است که سیاست‌گذاران و صنایع باید شیوه‌های کشاورزی، زنجیره تامین مواد غذایی و موارد دیگر را تغییر دهند.

با این حال، این بدان معنا نیست که انتخاب‌های شما اهمیتی ندارند یا کاری در راستای داشتن یک رژیم غذایی پایدار برای خود نمی‌توانید انجام دهید. برای دوستدار محیط زیست بودن در حال حاضر، روی خوردن گیاهان بیشتر، خرید از مزارع با شیوه‌های پایداری خوب و به حداقل رساندن ضایعات غذایی خود تمرکز کنید و عمواره به ئنبال یافتن روش‌های جدید و کاربردی برای داشتن یک رژیم غذایی پایدار باشید.

10230

منابع:

1. https://www.healthline.com/nutrition/sustainable-eco-friendly-diet#bottom-line
2. https://www.healthline.com/nutrition/sustainable-eating-while-saving-money?utm_source=ReadNext
3. https://www.healthline.com/nutrition/eco-friendly-meat-eating?utm_source=ReadNext